“W innym miejscu Derya budzi się po nocy spędzonej w ukryciu. Jest zmarznięta i wyczerpana. Przyznaje sama przed sobą, że ma dość strachu przed Nusretem i kłamstw, które zamknęły ją w pułapce. Postanawia, że iście na policję i wyznanie prawdy o Yonce jest jedynym wyjściem.

Wtedy pojawia się Emir. Derya rozpada się emocjonalnie i przytula syna. Emir opowiada jej z dziecięcą radością o piątce z matematyki i wygranym konkursie. Derya uśmiecha się przez łzy:

— Nawet kiedy mnie tu nie będzie, zawsze będę z ciebie dumna.

Chwilę później Cemil odkrywa, że Derya ukrywała się tam przez kilka dni. Jest wściekły i przerażony. Chce zabrać ją do domu, ale Derya nalega na wspólne pójście na policję. Cemil widzi jednak jej wyczerpanie i każe jej najpierw odpocząć.

Tymczasem Hancer i Engin czekają na wieści od Cihana. Engin ma przygotowane pismo – jeśli wynik potwierdzi ich przypuszczenia, złoży zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia zbrodni.

Scena IV: Zgromadzenie w salonie i konfrontacja przed otwarciem koperty
Cihan organizuje konfrontację. Odbiera wynik i każe sprowadzić do rezydencji wszystkich: Hancer, Meliha, a także Nusreta, którego Yiğit sprowadza bez możliwości odmowy. Nusret wie, że został wystawiony, ale nie ma już wyjścia.

Beyza zostaje przyprowadzona do salonu i od razu pyta, dlaczego ją tu ściągnięto. Próbuje udawać oburzenie, po czym prosi o wyjście do łazienki, szukając drogi ucieczki. Próbuje zmanipulować Ajsu i Gülsüm, wskazując drogę przez ogród i mur, którym kiedyś przechodził Melih. Jednak dom jest pilnowany, a jej plan rozpada się, gdy na jej drodze staje Nusret.

Ojciec i córka patrzą na siebie z nienawiścią. Beyza zarzuca mu, że z niej zrezygnował, a Nusret odpowiada z gniewem:
— To ty wciągnęłaś mnie w to piekło! Zamieniłaś moje życie w koszmar!

W tym samym czasie poza rezydencją Sıła wpada na ślad Metina. Szuka informacji o nim w archiwach pod nazwiskiem Koç, a potem Develioglu. Odkrywa dokumenty hospitalizacji z inicjałami, zapisane przez Mukadder z poleceniem kontaktu przez dyrektora. Sıła rozumie, że Mukadder wiedziała o żyjącym synu:
— Zobaczymy, co powie twój drugi syn…

W salonie Cihan nie pozwala nikomu przyspieszyć chwili, którą sam zaplanował. Nusret domaga się natychmiastowego otwarcia koperty, ale Cihan odpowiada spokojnie, że czekają na resztę świadków.

W końcu drzwi się otwierają. Do salonu wchodzi Hancer, a razem z nią Melih. Cihan każe Hancer usiąść. W jego głosie jest spokój człowieka, który postanowił rozliczyć kłamstwa raz na zawsze:
— Zebrałem was wszystkich, żeby odczytać tę kopertę przy świadkach. Po tym nie chcę żadnych wątpliwości.

Wszyscy wstrzymują oddech. Beyza blednie, Nusret zaciska szczękę, Mukadder milczy, a Hancer patrzy na Cihana z mieszanką strachu i nadziei. Cihan trzyma kopertę w rękach i wypowiada zdanie, które wprawia wszystkich w osłupienie:
— Takiej niespodzianki się nie spodziewałem.”