Hançer próbuje uporządkować swoje uczucia po poznaniu prawdy o przeszłości Esmy. Nie potrafi już traktować jej jak kobiety, która świadomie porzuciła dzieci, choć lata żalu nie znikają od razu. Esma zapewnia córkę, że nie chce wymuszać na niej przebaczenia i jest gotowa cierpliwie odbudowywać ich relację. Razem postanawiają zaprosić Sılę na szczerą rozmowę. Mimo wszystkich intryg i krzywd Hançer oznajmia siostrze, że nie zamierza odpowiadać nienawiścią. Esma również chce, by jej dzieci przestały walczyć między sobą i spróbowały stworzyć rodzinę. Sıla, która przez całe życie pragnęła poczucia przynależności, jest poruszona ich słowami.

Jednocześnie ostrzega Hançer i Esmę przed Mukadder. Twierdzi, że pozostawanie pod jej dachem jest niebezpieczne i prędzej czy później doprowadzi do kolejnej tragedii. Wzmocniona wsparciem matki i rodzeństwa Sıla po raz pierwszy wyraźnie przeciwstawia się Mukadder. Kobieta zaczyna rozumieć, że traci kontrolę nad osobą, którą dotąd łatwo wykorzystywała. Cihan nadal wierzy, że jego miłość do Hançer może ocalić ich małżeństwo. Nie zamierza z niej rezygnować, ale nie potrafi też całkowicie odciąć się od wpływu matki.