Choć dla zgromadzonych był to piękny gest hojności, Mukadder pragnęła w ten sposób odbudować swój wizerunek po upokorzeniu, jakiego doznała podczas wyboru imienia wnuka.
Gdy Mukadder przyniosła eleganckie ubranko dla Efehana, Hancer — ku zaskoczeniu wszystkich — nie zaprotestowała i przyjęła prezent z uprzejmym uśmiechem. Nie chciała dopuścić do kolejnego konfliktu w dniu poświęconym swojemu dziecku. Cihan patrzył na żonę z podziwem. td4729 Widząc jej powstrzymywaną żałość i słysząc jej ciche przypuszczenie, że Mukadder byłaby szczęśliwsza bez niej, natychmiast pokręcił głową:
— Nigdy więcej tak nie mów. Moja mama jeszcze nie rozumie, jak cenną jesteś kobietą, ale ja doskonale to wiem.
Przybycie gości i skrywana przeszłość
Przed rezydencją Develioglu zatrzymywały się kolejne samochody, a odświętnie ubrane kobiety wchodziły do środka z prezentami. Olga witała każdą z nich, wręczając drobne upominki. W salonie robiło się coraz gwarniej, a Mukadder z satysfakcją obserwowała reakcje gości, odbudowując poczucie potęgi nazwiska Develioglu.
W tym samym czasie Hasret kończyła przygotowania do wyjścia, zakładając specjalnie otrzymaną suknię. Choć nie przywiązywała wagi do strojów, jechała tam wyłącznie dla Hancer, by córka czuła jej wsparcie. Nie przypuszczała jednak, że wkrótce stanie twarzą w twarz z ludźmi, których nazwisko od lat ciążyło na jej życiu. Derya również szykowała się do wyjazdu, prosząc wcześniej Cemila o pożyczkę na symboliczny prezent dla Efehana.
Na piętrze Hancer ostrożnie ubierała synka, a Cihan z dumą przyglądał się swojemu „małemu księciu”. Były to rzadkie chwile zwyczajnego, rodzinnego szczęścia.
Gdy goście nadal przybywali, przed rezydencją zatrzymał się kolejny samochód.
Pojawienie się Syli i ujawnienie prawdy
Drzwi rezydencji otworzyły się i Olga powitała wchodzącą Hasret, która nie znała jeszcze nikogo z obecnych i spokojnie odpowiadała na pytania gości, tłumaczona przez Deryę.
Chwilę później ze schodów zeszli Hancer i Cihan z małym Efehanem. W tym samym momencie w progu stanęła Syla. Patrzyła na rodzinę zgromadzoną wokół dziecka z mieszaniną żalu, tęsknoty i gniewu. Podszedłszy do zgromadzonych, wypowiedziała spokojne gratulacje.
Hancer, pamiętając dawne konfrontacje i traktując jej obecność jako prowokację, odpowiedziała chłodno:
— Nie potrzebujemy fałszu.
Syla nie odpowiedziała agresją. td4729 Podeszła bliżej dziecka i szepnęła do Efehana:
— Jestem twoją ciocią.
Hasret, obserwując tę scenę z boku, zamarła. Patrząc na Sylę, Cihana i Hancer, zaczęła powoli pojmować okrutną prawdę: jej dwie córki żyły obok siebie i walczyły ze sobą, nie mając pojęcia, że łączy je ta sama krew. td4729
Syla odwróciła się do zgromadzonych gości, odnajdując wzrokiem Mukadder oraz Cihana, i powiedziała głośno:
— Widzę, że wszyscy zastanawiacie się, kim jestem. Jestem córką Turguta Develioglu i przyrodnią siostrą Cihana oraz Metina.
Skandal podczas Mevlidu i reakcja Cihana
Słowa Syli wywołały natychmiastowy wstrząs w salonie. Wśród gości rozległy się szepty przypominające dawne plotki o drugiej kobiecie Turguta i dziecku, którego rodzina nigdy nie uznała. Uroczysta atmosfera Mevlidu w jednej chwili zamieniła się w publiczny skandal, odbierając Mukadder resztki kontroli i godności.
Dla Hasret był to ogromny ból — widziała swoje córki stojące naprzeciw siebie jako przeciwniczki, nie mogąc ujawnić swojej tożsamości.
Pojawienie się imama na chwilę przerwało narastający chaos. Zgromadzeni ucichli i zajęli miejsca do modlitwy, lecz po jej zakończeniu dyskusje wybuchły ze zwielokrotnioną siłą. Mukadder, zaciskając dłonie z wściekłości, odnalazła Cihana i żądała stanowczo:
— Wyślij tę dziewczynę z tego domu!
Cihan jednak odpowiedział spokojnie:
— To, co powiedziała, nie było kłamstwem. Jest córką twojego ojca. Możesz wyrzucić ją z tego domu, ale nie wymażesz jej z naszego życia.
Cienie przeszłości i zagrożenie ze strony Metina
Metin przyglądał się całemu zajściu z zimną kalkulacją, wiedząc, że wewnętrzne konflikty w rodzinie działają na jego korzyść. Jeszcze tego samego dnia spotkał się z Seferem, który ponownie szantażował go i żądał pieniędzy. Metin zachował spokój, lecz zostawszy sam, podsumował sytuację krótko: jeśli Sefer nie przestanie naciskać, trzeba będzie go uciszyć na zawsze.
Hasret wróciła do domu przygnębiona widokiem skłóconych córek. Usiadła obok Aliye, która cicho poprosiła męża, by powrócił do prowadzenia księgarni i szukania nadziei.
W rezydencji Develioglu skończył się czas pozornego spokoju, a ujawniona przez Sylę prawda otworzyła nowy rozdział w historii rodziny.
