“Hancer tłumaczy, że wypłynął w morze, dostał pracę i musiał nagle wyjechać. Cihan od razu wyczuwa w tej historii fałsz. Dla niego wygląda to jak ucieczka i porzucenie ciężarnej kobiety w chwili, gdy najbardziej potrzebuje oparcia. Hancer natychmiast broni Meliha, mówiąc, że on nie jest takim człowiekiem. Cihan gorzko zauważa, że ona zawsze go broni.
Nie chcąc zostawiać jej na zewnątrz, Cihan sam wchodzi przez balkon i otwiera drzwi od środka. Potem pyta, kiedy Melih wróci. Hancer nie potrafi odpowiedzieć — mówi, że nie wie. Cihan dopytuje więc, czy zamierza zostać w domu zupełnie sama. Ona znów próbuje udawać, że da sobie radę i nie potrzebuje pomocy, ale jej słowa coraz bardziej przeczą rzeczywistości. Cihan proponuje, że wezwie ślusarza i naprawi zamek, lecz Hancer odmawia, jakby każda pomoc z jego strony była kolejnym zagrożeniem dla jej serca. Cihan w końcu odchodzi, ale nie jest spokojny. Zbyt wiele rzeczy nie pasuje do tej układanki.
Dociekliwość Cihana i próby ochrony Hancer
Gdy Cihan wraca do rezydencji, widzi zdenerwowaną Fadime. Słyszy od niej, że Melih wyjechał do pracy na morzu i nawet nie uprzedził rodziny. Ta wiadomość tylko pogłębia jego wątpliwości. Jeśli Melih naprawdę był mężem Hancer, jak mógł zostawić ją bez wsparcia w takim momencie?
W domu Mukadder zajmuje się małym Cihanem Gururem, który płacze i nie może się uspokoić. Kiedy Cihan wchodzi, Mukadder próbuje wykorzystać okazję i znów wspomina o Beyzie. Mówi, że dziecko tęskni za matką i pyta, kiedy Cihan wreszcie jej wybaczy. Cihan jednak nie odpowiada — po tym, co zrobiła Beyza, nie chce słuchać takich słów.
Tymczasem do mieszkania Hancer przychodzą Fadime i Aysu. Fadime nie ukrywa oburzenia postawą Meliha. Hancer prosi, by się na niego nie gniewać, tłumacząc, że sprawa pracy pojawiła się nagle. Fadime chce, by Hancer przeniosła się do nich do czasu powrotu Meliha, lecz ta stanowczo odmawia, zapewniając, że da sobie radę.
Kiedy Fadime i Aysu wracają do rezydencji, Cihan od razu pyta, co zastały u Hancer. Dowiaduje się, że Aysu chciała z nią zostać, ale Hancer odmówiła. Cihan nie czeka długo — jedzie bezpośrednio do Cemila, by sprawdzić, co rodzina wie o wyjeździe Meliha. Pyta spokojnie, czy ostatnio z nim rozmawiali. Cemil patrzy na niego podejrzliwie:
— Dlaczego w ogóle interesujesz się sprawami Hancer, skoro jesteście po rozwodzie?
Cihan nie wyznaje swoich prawdziwych emocji. Odpowiada chłodno, że poród Hancer jest coraz bliżej i skoro Melih zniknął, rodzina powinna się nią zaopiekować:
— Powiedziałem wam, bo czuję się odpowiedzialny. Reszta należy do was.
Wieczorem Cihan wraca w okolice domu Hancer i widzi zapalone światło. Zatrzymuje się, by upewnić się, że wszystko w porządku. Właśnie wtedy Hancer wychodzi z workiem śmieci. Cihan zabiera jej worek z ręki i sam go wyrzuca. Hancer zostaje na miejscu, zaskoczona tym gestem troski.
Rano do domu Hancer przychodzi Cemil. Pyta wprost, dlaczego Melih wyjechał i czemu nikt o tym nie wiedział. Hancer rozumie, że to Cihan mu o tym powiedział, co wywołuje w niej złość i zakłopotanie. Cemil uważa, że skoro Hancer została sama, powinna przenieść się do bliskich, ale po jej błaganiach i oporze w końcu ustępuje.
Zdenerwowana Hancer idzie do Cihana, żądając wyjaśnień, dlaczego miesza się w jej życie. Cihan odpowiada:
— Twoje słowa mówią jedno, Hancer, ale twoje czyny coś zupełnie innego.
W tym samym czasie w innym miejscu rozwija się kolejny wątek: Syla pojawia się w szpitalu przy mężczyźnie, który okazuje się jej bratem, Metinem. Gdy do sali wchodzi Mukadder, Syla natychmiast się ukrywa. Mukadder podchodzi do chorego, nazywając go synem i mówiąc, że robi wszystko, by ochronić go przed wujkiem. Spotkanie przebiega jednak gwałtownie, a przerażona Mukadder z trudem uwalnia się i odchodzi.
Przełomowa noc z dzieckiem u Hancer
W rezydencji Develioglu Cihan daje wolne Fadime i Aysu, td4729 chcąc udowodnić, że sam poradzi sobie z opieką nad małym Cihanem Gururem. Dziecko jednak zaczyna płakać i żaden sposób kołysania ani spacer na świeżym powietrzu nie pomaga. Cihan, czując się bezradny, zabiera syna i idzie do domu Hancer.
Gdy Hancer otwiera drzwi, Cihan przyznaje, że został z dzieckiem sam i nie potrafi go uspokoić. Hancer natychmiast bierze malucha na ręce. Dzięki swojemu instynktowi i cierpliwości szybko orientuje się, że chłopca boli brzuszek z powodu kolki. Pomaga mu odbić, a płacz wreszcie cichnie. Cihan patrzy na nią w osłupieniu — w jej ramionach jego syn odnajduje spokój.
Hancer wysyła Cihana do kuchni po herbatę. Cihan obserwuje ją z ukrycia, patrząc, jak z czułością opiekuje się dzieckiem. W jego wyobraźni znika cała rezydencja, Beyza i dawne rany. Wyobraża sobie, że ten chłopiec jest ich wspólnym synem, a Hancer — matką jego dzieci.
Później, gdy przygotowują jedzenie dla malucha, Hancer przypadkowo dotyka gorącego czajnika i parzy sobie dłoń. Cihan natychmiast chce obejrzeć ranę, ale ona bagatelizuje uraz, każąc mu pilnować butelki. Gdy karmią małego, na ich twarzach po raz pierwszy od dawna pojawia się uśmiech i lekkość.
W tym samym czasie uwięziona u Yonki Beyza szaleje z zazdrości. Dowiaduje się od służby, że w rezydencji nikogo nie ma, a Cihan został sam z dzieckiem. Podejrzewa, że Cihan i Hancer spędzają czas razem.
W domu Hancer Cihan zauważa poluzowaną poręcz przy schodach i postanawia ją naprawić. Pytając o skrzynkę z narzędziami, słyszy od Hancer odpowiedź, że jest ona w „pokoju Meliha”. td4729 Hancer szybko poprawia się, że chodzi o pokój, w którym Melih trzymał swoje rzeczy, ale dla Cihana to kolejny sygnał, że ich rzekome małżeństwo było fikcją.
Po naprawieniu poręczy i uśpieniu dziecka Hancer proponuje Cihanowi kawę. Mężczyzna przyjmuje zaproszenie. Gdy siedzą przy stole, Cihan patrzy na nią i pyta wprost:
— Kiedy Melih wróci?
Hancer czuje, że to pytanie jest próbą dotknięcia prawdy. Zamiast odpowiedzieć, odbija pytanie:
— Czy pytasz mnie o to tak, jak ja mogłabym zapytać, kiedy wróci Beyza?
Cihan rozumie, że ona ucieka od odpowiedzi, a Hancer wie, że on to dostrzega. Napięcie między nimi rośnie, a odcinek kończy się w momencie, gdy dawne uczucia i ukrywane tajemnice zaczynają domagać się ujawnienia.”
