A tak to się zaczęło. Posłuchajcie.
Scena I: Schronienie w starym domu i nocny dramat
Hancer za namową Meliha postanawia przenieść się do starego domu. Nie ma się gdzie podziać, a w jej obecnym stanie musi bezwzględnie dbać o siebie i dziecko. Ponadto ten dom dostała oficjalnie od Cihana przy rozwodzie. Co ważne, Hancer nie informuje o przeprowadzce nikogo z rezydencji. Ma to być jej prywatne miejsce, w którym będzie mogła choć na chwilę odetchnąć od bolesnych problemów i zamieszania, które od dawna nie dają jej spokoju. Właśnie tam dochodzi do kolejnego, przełomowego wydarzenia.
Cemil rozpoczyna gorączkowe poszukiwania Hancer. W swoich działaniach przychodzi również pod rezydencję Develioglu. Problem polega jednak na tym, że nikt z domowników nie wie, iż Hancer znajduje się już potajemnie na terenie posiadłości, w starym domu oficyny. Cemil zostaje więc odprawiony z kwitkiem przez ochronę, choć cała rozmowa na podjeździe przebiega w bardzo napiętej atmosferze. Hancer tymczasem wszystko uważnie obserwuje. Ukryta w oknie starego domu, patrzy przez szybę na rozgrywający się konflikt słowny. Nie wychodzi jednak na zewnątrz i pod żadnym pozorem nie ujawnia swojej obecności, bojąc się kolejnych awantur.
Niedługo później sytuacja przybiera śmiertelnie niebezpieczny obrót. Prawdopodobnie pod wpływem ogromnego stresu i wycieńczenia, Hancer zaczyna się potwornie źle czuć. W środku nocy, słaniając się na nogach, próbuje za wszelką cenę dotrzeć do komody, w której schowała niezbędne lekarstwa. W tym samym czasie Cihan stoi niespokojnie przy oknie rezydencji i spogląda w mrok, w kierunku starego domu. Nagle jego bystre oczy zauważają delikatne, nienaturalne migotanie światła w oknie oficyny. Coś natychmiast wzbudza jego potężny niepokój. Cihan bez sekundy wahania wybiega z dworku, pędzi do starego domu i z impetem wpada do środka. Po chwili na piętrze dostrzega przerażający, mrożący krew w żyłach widok: Hancer leży całkowicie nieprzytomna na podłodze, a wokół niej znajduje się sporo krwi.
Scena II: Deklaracja Cihana w szpitalu i odkrycie Beyzy
Nie ma czasu na zbędne pytania. Zrozpaczony mężczyzna natychmiast bierze zakrwawioną Hancer na ręce, zbiega po schodach i rusza pędem do samochodu, aby na sygnale zawieźć ją do najbliższego szpitala. Widok Cihana wbiegającego do holu i niosącego nieprzytomną Hancer na rękach wywołuje prawdziwy szok i panikę wśród zgromadzonej służby. Jednak nikt z domowników nie reaguje tak gwałtownie jak Beyza – dla niej to obraz, którego jej chorobliwa duma nie jest w stanie znieść.
W szpitalu, na korytarzu izby przyjęć, Cihan nieustannie próbuje dowiedzieć się od personelu i samej wybudzonej Hancer, kto jest ojcem dziecka, które kobieta nosi pod sercem. Zadaje natarczywe pytania, gorączkowo szuka jasnych odpowiedzi, ale Hancer, chcąc chronić maleństwo, konsekwentnie milczy. W pewnym momencie lekarz prowadzący przychodzi na salę, aby oficjalnie poinformować pacjentkę o jej aktualnym stanie zdrowia oraz o parametrach życiowych dziecka. Podczas tej kluczowej rozmowy z lekarzem Cihan niespodziewanie dla wszystkich twardo deklaruje: — To ja jestem ojcem tego dziecka.
Dla Cihana ten męski gest ma ogromne, symboliczne znaczenie. W głębi swojej poranionej duszy panicznie pragnie usłyszeć od ukochanej choć jedno słowo potwierdzenia. Chce, by Hancer otwarcie przyznała to, czego on sam podświadomie zaczyna się domyślać od momentu ich ostatniej wspólnej nocy. W jego głębokim przekonaniu to jedno wyznanie mogłoby raz na zawsze zakończyć ich bolesne problemy, zdezaktualizować rozwód i otworzyć prostą drogę do szczęśliwego życia z kobietą, którą kocha ponad wszystko na świecie.
Ale podczas gdy w szpitalu rozgrywają się te skrajnie emocjonujące i pełne napięcia sceny, Beyza w rezydencji postanawia potajemnie sprawdzić, co tak naprawdę wydarzyło się w starym domu i dlaczego Hancer krwawiła. Kiedy dociera na miejsce, zrzuca maskę obojętności i zaczyna z wściekłością dokładnie przeglądać pozostawione przez rywalkę rzeczy osobiste. W jednej z szuflad komody znajduje specyficzne lekarstwa i witaminy, przeznaczone wyłącznie dla kobiet w zaawansowanej ciąży. To w zupełności wystarcza – Beyza w ułamku sekundy uświadamia sobie całą, niszczycielską prawdę. Jej reakcja jest natychmiastowa i potworna: wybucha dzikim gniewem, niszczy meble i zaczyna głośno wygłaszać śmiertelne groźby pod adresem Hancer oraz jej nienarodzonego dziecka. Za nic nie potrafi pogodzić się z myślą, że prawdziwa ciąża Hancer i realny dziedzic rodu Develioglu mogą w jednej sekundzie doszczętnie zniszczyć wszystkie intrygi i plany, które tak misternie układała dla zabezpieczenia swojej własnej przyszłości u boku Cihana.
Scena III: Ucieczka i nieunikniona konfrontacja
I właśnie w tym momencie w starym domu niespodziewanie pojawia się Melih. Mężczyzna przychodzi tam, niosąc pomoc, dokładnie tak, jak robił to wielokrotnie wcześniej w tajemnicy przed wszystkimi. Przynosił Hancer świeże jedzenie, wspierał ją finansowo i dodawał otuchy, zapewniając z całego serca, że ich trudny los jeszcze się pomyślnie ułoży. Tymczasem jednak w oficynie nie zastaje ukochanej kobiety – zastaje za to rozwścieczoną do granic możliwości Beyzę, która nie kryje przed nim swojej furii i nienawiści. Melih błyskawicznie orientuje się po jej słowach, że wydarzyło się coś skrajnie poważnego i że zdrowie Hancer jest zagrożone.
Bez sekundy zwłoki wsiada do samochodu i jedzie na sygnale do szpitala. Odnajduje salę Hancer i natychmiast zaczyna z nią szczerze rozmawiać o niebezpieczeństwie ze strony Beyzy. Przerażona kobieta ma w tym momencie do niego tylko jedną, rozpaczliwą prośbę: chce natychmiast, w tej samej minucie opuścić klinikę na własne żądanie. Powód jej decyzji jest bardzo konkretny: Cihan zapowiedział jej przed chwilą przy łóżku, że pod żadnym pozorem nie pozwoli jej odejść i natychmiast po wypisie zabierze ją z powrotem do głównej rezydencji Develioglu, gdzie osobiście będzie się nią i dzieckiem opiekował. Hancer nie zamierza jednak do tego dopuścić, bojąc się, że Mukadder i Beyza odbiorą jej maleństwo. Melih, widząc jej determinację, postanawia bez wahania pomóc jej w realizacji planu potajemnej ucieczki przed mężem.
Tymczasem Cihan, stojąc na korytarzu, otrzymuje nowe, zaskakujące informacje od swojego zaufanego człowieka, którego zaangażował do śledztwa. Dowiaduje się ze szczegółami, że Hancer w ostatnich tygodniach wielokrotnie pojawiała się w okolicy postoju taksówek i że bardzo często to właśnie Melih osobiście zajmował się jej potajemnym przewożeniem i ukrywaniem. W głowie Cihana w jednej sekundzie zaczynają się układać w logiczną całość kolejne, dotąd niepasujące elementy tej całej skomplikowanej układanki. Wiele rzeczy nagle nabiera dla niego jasnego sensu i właśnie wtedy, wchodząc na salę, z wściekłością odkrywa, że Hancer zniknęła z łóżka, nie informując nawet lekarzy o swoim wyjściu.
Cihan natychmiast rozpoczyna pościg i poszukiwania wokół szpitala. Po bolesnej chwili dostrzega na parkingu Meliha prowadzącego słaniającą się na nogach Hancer do samochodu. Głośnym, wściekłym krzykiem zatrzymuje ich oboje w pół kroku, a to oznacza z absolutną pewnością, że kolejna krwawa i pełna potężnego napięcia konfrontacja między mężem a uciekającą żoną jest już nieunikniona.
Jak sądzisz, czy ta nagła i twarda deklaracja Cihana o ojcostwie w obecności lekarza zmusi zdesperowaną Hancer do wyznania mu całej prawdy na parkingu, zanim wściekła Beyza zrealizuje swoje groźby i spróbuje zniszczyć ich nienarodzone dziecko?
