“Poyraz i Nana udają się do starego magazynu w sprawie szkolnych rzeczy Yusufa. Nagle drzwi się zatrzaskują i oboje zostają uwięzieni w ciasnym, ciemnym pomieszczeniu. td4729Poyraz podchodzi do Nany, bierze ją za ręce i uspokaja słowami: „Nie bój się, jestem tutaj”. Nana ogarnia paniczny lęk przed ciemnością. Jej serce bije coraz szybciej, a oddech staje się płytki. Dzięki cierpliwości i wsparciu Poyraza stopniowo odzyskuje spokój.
W tym samym czasie Semih przedstawia Nanę niebezpiecznemu Burhanowi jako swoją dziewczynę. Następnie kradnie Burhanowi pieniądze. Rozwścieczony Burhan postanawia się zemścić. Porywa Nanę, wywozi ją do opuszczonego miejsca i siłą podaje jej leki. Pod ich wpływem Nana zaczyna mieć halucynacje i nie odróżnia rzeczywistości od snu.
Poyraz desperacko rusza na ratunek ukochanej. Wpada do środka w ostatniej chwili, jednak Nana, będąc pod wpływem leków, bierze go za Burhana i oddaje strzał. Poyraz zostaje ciężko ranny i upada w kałuży krwi.
Natychmiast trafia do szpitala, a Nana zostaje aresztowana. Poyraz przechodzi skomplikowaną operację, podczas której jego życie wisi na włosku. Gdy odzyskuje przytomność, jego pierwsze słowa brzmią: „Nana jest niewinna. Ona jest dla mnie wszystkim”.
Policja przeprowadza badania Nany i oczekuje na wyniki. Tymczasem Sibel i Cansel potajemnie fałszują rezultaty, aby we krwi Nany nie wykryto śladów leków. W ten sposób chcą doprowadzić do tego, by otrzymała surowszy wyrok.
Poyraz nie zamierza się poddawać. Ponownie rozmawia z policją i doprowadza do powtórzenia badań. W szpitalu odwiedza go matka. W rozmowie z nią wyznaje: „Kocham Nanę bardziej niż wszystko i wszystkich”. W tej samej chwili Nana stoi w drzwiach i słyszy jego szczere wyznanie miłości.”
