“Hanser wraca do domu i wyciąga z szuflady wyrzucone wcześniej listy od Esmy. Zaczyna je czytać, zalewając się łzami nad słowami matki o tęsknocie i samotności. Nagle do pokoju wchodzi Metin. Widząc koperty na stole, wyraźnie blednie i zdradza niepokój. Przypalony do muru pytaniami Cihana i Hanser, td4729 przyznaje, że wiedział o próbach kontaktu Esmy, lecz ukrywał to, rzekomo chcąc chronić Hanser przed cierpieniem.
Pojednanie z matką w szpitalu i ostrzeżenie przed Metinem
Cihan i Hanser natychmiast udają się do szpitala, w którym przebywa osłabiona Esma. Hanser wchodzi do sali i ze łzami w oczach staje przy łóżku matki. Gdy Esma otwiera oczy i cicho wypowiada słowo „Córko”, lata żalu i nieporozumień znikają. Hanser ściska dłoń matki i pyta, dlaczego tak długo nie mogła do niej wrócić.
Słaba Esma próbuje ostrzec córkę przed grożącym niebezpieczeństwem. Spogląda w stronę drzwi i wypowiada krótki, lecz wstrząsający komunikat: „Nie ufaj wszystkim… Metin”. Chwilę później stan zdrowia Esmy gwałtownie się pogarsza, a lekarze nakazują Hanser i Cihanowi opuszczenie sali.
Słowa Esmy budzą głębokie podejrzliwość u Cihana. Metin odbiera wiadomość o czytanych przez Hanser listach i uświadamia sobie, że tajemnice sprzed lat wychodzą na jaw, zagrażając jedności całej rodziny. Hanser i Cihan postanawiają poznać całą prawdę bez względu na bolesne konsekwencje.”
