“Hanser odpowiada, że nie odrzuca Irfana dlatego, że jest wdowcem lub ma dzieci. Uważa jednak, że byłoby niesprawiedliwe wobec niego wejść w małżeństwo bez miłości, skoro jej serce wciąż należy do Cihana. Obawia się, że skrzywdziłaby zarówno Irfana, jak i jego dzieci.
Mimo jej próśb Cemil nie zmienia decyzji. Oświadcza, że wieczorem odbędą się zaręczyny, a Hanser ma przyjąć pierścionek i okazać szacunek rodzinie Irfana.
Po wyjściu brata Hanser zostaje sama ze swoim bólem. Wspomina szczęśliwe chwile spędzone z Cihanem i rozmawia z nienarodzonym dzieckiem, obiecując, że będzie je chronić. Jednocześnie zdaje sobie sprawę, że zbliżający się wieczór może na zawsze odmienić jej życie.”
