Bo Iras przeżył operację. Kula ominęła serce i płuca, a lekarze zdołali uratować mu życie. Na szpitalnym korytarzu bliscy odetchnęli z ulgą, jednak Nana wciąż nie potrafiła się uspokoić. Nie przestawała obwiniać się o tragedię i modliła się tylko o to, by ukochany odzyskał przytomność. Zupełnie inne uczucia towarzyszyły matce Pojrasa, która była przekonana, że wszystkie nieszczęścia zaczęły się przez Nanę. Kiedy mężczyzna w końcu otworzył oczy i uśmiechnął się do ukochanej, kobieta nie pozwoliła im nawet spokojnie porozmawiać. Nana została siłą wyprowadzona z sali i ponownie oskarżona o zniszczenie życia jej syna.

W tym samym czasie w sali Sinana wybuchł kolejny rodzinny konflikt. Aur opiekowała się jego matką z ogromną cierpliwością, mimo że wcześniej została przez nią upokorzona. Gdy z bransoletki kobiety zginął cenny kamień, rozpoczęły się poszukiwania. Ku zaskoczeniu wszystkich zguba została znaleziona w torebce Aur. Matka Sinana natychmiast uznała to za dowód kradzieży, jednak sam Sinan ani przez chwilę nie uwierzył w winę ukochanej. Był przekonany, że ktoś celowo podrzucił kamień, aby skompromitować dziewczynę i nastawić rodzinę przeciwko niej.

W szpitalu rozgrywała się znacznie groźniejsza intryga. Jeden z ludzi Berhana postanowił dopilnować, aby Pojras nigdy nie odzyskał pamięci. Korzystając z chwilowego zamieszania, dostał się do sali chorego i uszkodził przewód kroplówki. Kiedy Nana przyszła odwiedzić ukochanego, lekarze odkryli sabotaż. Personel natychmiast odłączył uszkodzony zestaw, a policja rozpoczęła dochodzenie. Szybko ustalono, że kamery na korytarzu zostały wcześniej celowo przestawione, co oznaczało, że sprawca doskonale znał szpital i przygotował całą akcję z wyprzedzeniem.

Wieść o nieudanym zamachu rozwścieczyła Berhana. W opuszczonym magazynie ostro skrytykował swojego wspólnika i oznajmił, że Pojras nie może przeżyć za żadną cenę. Gdy plan w szpitalu zawiódł, postanowił znaleźć inny sposób na pozbycie się największego zagrożenia. Równocześnie matka Sinana coraz mocniej naciskała, aby Aur opuściła dom. Dziewczyna, nie chcąc być przyczyną rodzinnych kłótni, zdecydowała się wyprowadzić, lecz Sinan po raz pierwszy otwarcie sprzeciwił się matce. Zapewnił Aur, że nie pozwoli jej odejść z powodu fałszywych oskarżeń, a jeśli trzeba, sam stanie przeciwko własnej rodzinie.

Tymczasem Sara i Ali cieszyli się z ciąży i wspólnie planowali przyszłość swojego dziecka. Ich szczęście zakłócały jednak dziwne wydarzenia. Sara zaczęła zauważać samochód jadący za nimi oraz anonimowe telefony. Choć próbowała przekonać samą siebie, że to zwykły przypadek, niepokój z każdą godziną stawał się coraz silniejszy. Berhan natomiast uznał, że skoro trudno dostać się do Pojrasa, należy uderzyć w osoby, które są dla niego najważniejsze.

Po odzyskaniu przytomności Pojras przywitał Nanę ciepłym uśmiechem. Przyznał, że nie pamięta jeszcze wszystkiego, ale czuje się bezpieczny, gdy jest przy nim. Chwilę później policja poinformowała, że świadek widział mężczyznę opuszczającego oddział tuż przed próbą sabotażu i był to ktoś dobrze znający Pojrasa. Informacja ta zaniepokoiła śledczych, którzy zaczęli podejrzewać, że zdrajca znajduje się w najbliższym otoczeniu poszkodowanego.

Nana nie zdawała sobie sprawy, że sama również stała się celem. Gdy wieczorem wyszła na szpitalny parking, otrzymała wiadomość z pogróżką: „Nie udało nam się z Pojrasem. Teraz kolej na ciebie”. Chwilę później zauważyła zamaskowanego mężczyznę, który zaczął powoli iść w jej stronę. Przerażona uciekła do budynku szpitala i wezwała pomoc. Napastnik zniknął, zanim ochrona dotarła na miejsce, ale policja potraktowała groźby bardzo poważnie. Wokół sali Pojrasa natychmiast wprowadzono całodobową ochronę.

Pojras tymczasem zaczął odzyskiwać fragmenty pamięci. Przed oczami pojawiały mu się urywki wydarzeń z magazynu oraz twarz człowieka współpracującego z Berhanem. Zanim jednak zdołał zdradzić jego nazwisko, do sali wszedł mężczyzna przebrany za lekarza. Nie miał identyfikatora, a w dłoni trzymał przygotowaną strzykawkę. Okazało się, że wcześniej przeciął również przewód alarmowy przy łóżku pacjenta, aby nikt nie usłyszał wezwania o pomoc.

Napastnik próbował wstrzyknąć śmiertelną substancję, lecz Pojras zdołał stawić opór. Między mężczyznami wywiązała się gwałtowna szarpanina. W tym samym czasie Nana usłyszała hałas dobiegający z sali i zaczęła dobijać się do zamkniętych drzwi. Razem z ochroną wyważyła wejście, dzięki czemu zamachowiec musiał uciekać przez klatkę schodową. Policjanci ruszyli za nim w pościg, a lekarze potwierdzili, że zawartość strzykawki zabiłaby Pojrasa w ciągu kilku minut.

Po kolejnym zamachu Pojras odzyskał następne wspomnienia. Oświadczył policjantom, że pamięta twarz nie tylko Berhana, ale również drugiego mężczyzny, który uczestniczył w całej zbrodni i którego dobrze zna. W tym samym czasie Sinan definitywnie stanął po stronie Aur, zapewniając matkę, że nie pozwoli dłużej niesprawiedliwie oskarżać ukochanej. Sara i Ali również nie mogli czuć się bezpiecznie, ponieważ tajemniczy samochód nadal obserwował ich dom.

Śledztwo przyniosło kolejny przełom, gdy policja odnalazła porzucony samochód napastnika. W środku znajdował się telefon z wiadomością skierowaną do zleceniodawcy: „Pojras odzyskuje wspomnienia. Plan B nie powiódł się”. Podpis pod wiadomością sprawił, że komendant zamarł. Wszystko wskazywało na to, że za spiskiem stoi osoba należąca do najbliższego otoczenia Pojrasa. Jednocześnie mężczyzna przypomniał sobie tożsamość wspólnika Berhana, co oznaczało, że ujawnienie prawdy jest już bardzo blisko, a największe zagrożenie pochodzi od kogoś, komu wszyscy dotąd bezgranicznie ufali.