Witajcie na kanale. Wyobraźcie sobie, że całe wasze życie zostało zbudowane na jednym wielkim kłamstwie, a człowiek, którego kochacie najbardziej na świecie, za kilka dni może odkryć prawdę zdolną zniszczyć każdą przysięgę, każdą więź i całą rodzinę.
Właśnie w takim momencie rozpoczyna się dzisiejszy odcinek serialu Jellen. Jedna kobieta desperacko walczy o zachowanie swoich sekretów, druga nosi pod sercem prawdę, której wciąż nie może wyznać, a mężczyzna stojący pośrodku tej tragedii jeszcze nie zdaje sobie sprawy, że za chwilę straci wszystko, w co wierzył.
Zostańcie ze mną do końca, ponieważ wydarzenia tego odcinka zmienią losy wszystkich bohaterów i doprowadzą do jednej z najbardziej wstrząsających konfrontacji w całym serialu.
Mukader nie potrafi już ukrywać narastającego przerażenia, ponieważ lekarze właśnie poinformowali ją, że wyniki badań DNA będą gotowe za zaledwie kilka dni. Doskonale wie, że kiedy tylko pojawi się oficjalny raport, wszystkie kłamstwa, które budowała miesiącami, rozsypią się niczym domek z kart.
W tej chwili nie myśli już o dziecku, nie myśli nawet o przyszłości ani o własnym bezpieczeństwie. Jej największym koszmarem jest Engin, który coraz uważniej łączy wszystkie fakty i jest o krok od odkrycia, że to właśnie ona stoi za śmiercią Jasemin.
Każda kolejna minuta staje się dla niej ciężarem nie do zniesienia. W głowie wciąż powraca jedno pytanie: jak długo jeszcze uda się uciekać przed prawdą?
W tym samym czasie Derya przeżywa prawdziwy atak paniki, kiedy zauważa policyjny radiowóz zatrzymujący się przed domem. Jest przekonana, że funkcjonariusze przyszli właśnie po nią.
Gorączkowo szuka miejsca do ukrycia i niemal traci oddech, wyobrażając sobie kajdanki oraz koniec swojego spokojnego życia. Dopiero gdy dowiaduje się, że policja prowadzi jedynie rutynowe dochodzenie dotyczące włamania do pobliskiego sklepu, z jej ramion spada ogromny ciężar.
Jednak reakcja kobiety okazuje się tak gwałtowna, że Semil natychmiast zaczyna podejrzewać, iż Derya ukrywa przed nim coś znacznie poważniejszego. Patrząc jej prosto w oczy, pyta spokojnym, ale stanowczym głosem: „Dlaczego tak bardzo przestraszyłaś się policji? Co przede mną ukrywasz?”
Zaskoczona Derya natychmiast wymyśla historię o dawnej kłótni z sąsiadką, próbując odwrócić uwagę męża od prawdziwego problemu. Emil przyjmuje to wyjaśnienie, lecz ostrzega ją, że podobna lekkomyślność może kiedyś sprowadzić na ich rodzinę ogromne nieszczęście.
Tymczasem Engin mimo rodzinnego dramatu nie przestaje zajmować się sprawami firmy. Odbiera telefon dotyczący nowego kontraktu i stara się zachować spokój.
Jednak nawet podczas rozmowy biznesowej jego myśli nieustannie wracają do wydarzeń w szpitalu. Przeczuwa, że wszystko zmierza w kierunku, którego nikt nie będzie już w stanie zatrzymać.
Wkrótce do szpitala przyjeżdża Syla, przynosząc mleko, pieluchy i wszystkie najpotrzebniejsze rzeczy dla dziecka.
Jednak jej obecność natychmiast wywołuje napięcie.
Cihan nie ukrywa niezadowolenia i daje Enginowi do zrozumienia, że rodzinne tajemnice powinny pozostać wyłącznie między członkami rodziny.
W obecnej sytuacji każda dodatkowa osoba oznacza kolejne ryzyko.
Najmniejszy przeciek informacji może doprowadzić do katastrofy.
Niepewność zaczyna zatruwać każdego, kto znalazł się w samym centrum tej tragedii.
Z każdą kolejną godziną staje się coraz bardziej oczywiste, że nie chodzi już wyłącznie o porwane dziecko ani o test DNA.
Chodzi o rodzinę, która rozpada się od środka pod ciężarem kłamstw, wzajemnych oskarżeń i sekretów ukrywanych przez długie lata.
W komisariacie Bea siedzi obok swojego ojca Nusreta.
Strach, który jeszcze niedawno próbowała ukrywać, teraz całkowicie przejmuje nad nią kontrolę.
Kobieta drżącym głosem pyta, czy po przesłuchaniu trafią do więzienia.
Jednak odpowiedź ojca nie daje jej żadnego pocieszenia.
Nusret przyznaje, że jedyną nadzieją pozostaje adwokat, któremu zapłacił ogromne pieniądze.
Liczy na to, że uda się załatwić zwolnienie i uniknąć aresztu przed procesem.
Jednocześnie nie ukrywa swojej wściekłości.
Oskarża córkę o to, że wszystkie ich problemy są konsekwencją jej lekkomyślnych decyzji.
„Gdybyś mnie posłuchała, nigdy nie znaleźlibyśmy się w takiej sytuacji.”
Bea opuszcza głowę.
Po raz pierwszy zaczyna rozumieć, że nawet ojciec nie ma już pewności, czy zdoła ich uratować.
W tym samym czasie w szpitalu wszyscy czekają na wyniki badań dziecka.
Atmosfera staje się coraz bardziej napięta.
Każda minuta wydaje się trwać wieczność.
Dopóki nie poznają prawdy, nikt nie będzie w stanie odzyskać spokoju.
Nagle Engin otrzymuje wiadomość z komisariatu.
Bea została zatrzymana.
Nusret również składa zeznania.
Na razie żadne z nich nie zostało skierowane przed sąd.
Jednak śledztwo rozwija się błyskawicznie.
Wszystko wskazuje na to, że już wkrótce zapadną pierwsze decyzje prokuratury.
Słysząc te informacje, Hancer odruchowo przytula dziecko mocniej do siebie.
W jej oczach pojawia się cień nadziei.
Jednocześnie doskonale wie, że dopóki wyniki DNA nie zostaną oficjalnie ogłoszone, nic nie jest jeszcze przesądzone.
Po chwili wszyscy postanawiają wrócić do rezydencji.
Engin proponuje, że odwiezie Hancer.
Jednak Cihan natychmiast wtrąca się do rozmowy i spokojnym, lecz stanowczym tonem oznajmia, że pojadą razem.
To z pozoru zwykła decyzja.
Engin od razu wyczuwa jednak, że Cihan coraz bardziej zamyka się w sobie i przestaje ufać ludziom wokół.
Podczas wspólnej drogi Syla zauważa, że Cihan jest niezwykle zamyślony.
Próbuje rozpocząć rozmowę, wspominając, że Engin najwyraźniej nie był zadowolony z jej obecności w szpitalu.
Cihan przez chwilę milczy.
Potem odpowiada spokojnie, że Engin po prostu uważa, iż takie sprawy powinny pozostać w rodzinie.
Syla rozumie jego słowa.
Jednak nie potrafi przestać myśleć o cierpieniu tej rodziny.
Im dłużej poznaje historię Develioğlu, tym bardziej dochodzi do wniosku, że za eleganckimi murami rezydencji od dawna ukrywa się ogromny ból.
Rozmowa niespodziewanie schodzi na przeszłość.
Syla dowiaduje się, że matka Cihana, Mukader, wiele lat temu została porzucona przez własnego męża.
Turgut zakochał się w innej kobiecie i zostawił rodzinę.
Pozostawił żonę samą z dwoma małymi synami.
Rozwód był już niemal przesądzony.
Nagle doszło jednak do tragedii.
Turgut został zamordowany.
Do dziś krążą pogłoski, że zbrodni miała dopuścić się kobieta, dla której porzucił rodzinę.
Prawda nigdy nie została jednak jednoznacznie wyjaśniona.
Syla słucha tej historii z rosnącym niedowierzaniem.
Teraz zaczyna rozumieć, dlaczego Mukader za wszelką cenę chciała zachować rodzinę.
I dlaczego tak desperacko walczy o Cihana.
Najpierw straciła męża.
Później starszego syna.
Teraz został jej już tylko Cihan.
Właśnie dlatego jest gotowa zrobić wszystko, by go nie utracić.
Kilka chwil później samochód zatrzymuje się przed rezydencją.
Między Cihanem i Hancer zapada niezwykle wymowna cisza.
Oboje czują, że chcieliby powiedzieć sobie znacznie więcej.
Żadne z nich nie ma jednak odwagi zrobić pierwszego kroku.
W końcu Hancer cicho pyta:
„Czy myślisz, że życie może jeszcze kiedyś wszystko zmienić?”
Cihan patrzy przed siebie i nie odpowiada.
Wie, że każde słowo może okazać się błędem.
Telefon przerywa tę chwilę dokładnie wtedy, gdy wydaje się, że za moment padnie coś naprawdę ważnego.
Po zakończonej rozmowie Hancer uśmiecha się smutno.
„Zapomnij o moim pytaniu. Nie musisz odpowiadać.”
Cihan odprowadza ją wzrokiem.
Kiedy zostaje sam, jego twarz natychmiast się zmienia.
W myślach powtarza słowa, których wciąż nie potrafi wypowiedzieć na głos.
Jeśli test DNA potwierdzi, że dziecko nie ma żadnego związku z Beą, powie Hancer całą prawdę.
Powie jej, że nigdy nie przestał jej kochać.
Powie, że tylko ona zajmuje miejsce w jego sercu.
Wreszcie wyzna, że dziecko, które nosi pod sercem, jest jego własnym dzieckiem.
Po raz pierwszy od wielu miesięcy zaczyna wierzyć, że los może jeszcze dać im drugą szansę.
Jednak w tym samym czasie ktoś inny obserwuje rozwój wydarzeń z zupełnie innymi zamiarami.
Bea coraz bardziej czuje, że grunt usuwa jej się spod nóg.
Świadomość zbliżającego się końca popycha ją do coraz bardziej niebezpiecznych decyzji.
Nie zamierza spokojnie patrzeć, jak Cihan odzyskuje szczęście u boku Hancer.
Właśnie wtedy rozpoczyna się nowy etap tej bezwzględnej wojny.
Nie będzie już miejsca ani na litość, ani na przebaczenie.
Nawet kiedy wszyscy zaczynają wierzyć, że najgorsze mają już za sobą i że prawda wreszcie ujrzy światło dzienne, los po raz kolejny udowadnia, jak okrutny potrafi być.
W chwili, gdy Cihan odzyskuje nadzieję na zakończenie tego koszmaru, Bea postanawia rozpocząć swoją najbardziej desperacką i niebezpieczną grę.
Nie zamierza pogodzić się z porażką.
Nie pozwoli Hancer odzyskać szczęścia u boku ukochanego.
Po wielu godzinach przesłuchań drzwi komisariatu w końcu się otwierają.
Policjanci informują Beę i Nusreta, że zostają zwolnieni pod dozorem sądowym do czasu zakończenia śledztwa.
Dla obojga jest to ogromna ulga.
Jeszcze kilka minut wcześniej byli przekonani, że najbliższą noc spędzą za kratami.
Nusret nie traci ani sekundy.
Natychmiast prowadzi córkę w stronę samochodu.
Wyjawia jej, że adwokat przygotował plan ucieczki z kraju.
Załatwił fałszywe dokumenty i transport.
Jeśli będą działać szybko, zdołają przekroczyć granicę, zanim wyniki testu DNA przekreślą ich ostatnią szansę.
Ich plan kończy się jednak szybciej, niż zdążą wsiąść do samochodu.
Drogę zastępuje im Cihan.
Tym razem nie wygląda już na zagubionego ani rozdartego między miłością a obowiązkiem.
Jego twarz pozostaje spokojna.
Spojrzenie jest jednak lodowate i pełne determinacji.
Jakby właśnie podjął wszystkie decyzje, których nie potrafił podjąć przez ostatnie tygodnie.
Nusret natychmiast zaczyna protestować.
Oskarża Cihana o prześladowanie własnej córki.
Przypomina, że Bea nie została jeszcze uznana za winną żadnego przestępstwa.
Próbuje przekonać go, że cała historia została uknuta przez Hancer i Engina tylko po to, aby rozbić ich rodzinę.
Cihan nie daje się sprowokować.
Po raz pierwszy od bardzo dawna przestaje wierzyć cudzym słowom.
Zaczyna wierzyć wyłącznie faktom.
Stanowczo oznajmia, że do chwili otrzymania wyników badań DNA Bea pozostanie pod jego kontrolą.
Nie zrobi ani jednego kroku bez jego wiedzy.
Sytuacja staje się jeszcze bardziej zaskakująca.
Cihan wyjawia, że to właśnie on wpłacił kaucję umożliwiającą Bei i Nusretowi wyjście z komisariatu.
Podkreśla jednak, że nie zrobił tego z litości.
Zrobił to wyłącznie ze względu na dziecko, które nie może cierpieć z powodu błędów dorosłych.
Następnie patrzy Bei prosto w oczy.
Zadaje pytanie, które wbija się w jej serce niczym nóż.
Pyta, czy choć przez chwilę pomyślała o chłopcu, którego od miesięcy nazywa swoim synem.
Przypomina, że Hancer była gotowa poświęcić własne życie, aby go nie oddać.
Tymczasem Bea nie potrafiła okazać nawet cienia podobnego poświęcenia.
Bea nie znajduje żadnej odpowiedzi.
Po raz pierwszy uświadamia sobie, że Cihan przestał wierzyć każdemu jej słowu.
W jego oczach nie ma już ślepej miłości, którą tak długo potrafiła wykorzystywać.
Po powrocie do rezydencji Cihan od razu udaje się do Hancer.
Już od pierwszego spojrzenia Hancer dostrzega, że wydarzyło się coś niezwykle ważnego.
Widząc napięcie na jego twarzy, z trudem zbiera się na odwagę.
Cicho pyta, czy otrzymał już wyniki badań DNA.
Boi się, że za chwilę usłyszy wiadomość, która na zawsze zniszczy wszystkie ich marzenia.
Cihan przez długą chwilę milczy.
Jakby sam próbował uwierzyć w to, co za moment zamierza powiedzieć.
W końcu wypowiada słowa, które zmieniają wszystko.
Dziecko nie jest dzieckiem Bei.
Hancer czuje, jak z jej serca spada ogromny ciężar.
Cihan robi kilka kroków w jej stronę.
Drżącym głosem prosi ją tylko o jedną rzecz.
Błaga, aby powiedziała mu prawdę o Melihu.
Hancer bez najmniejszego wahania wyznaje, że nigdy go nie kochała.
Ich małżeństwo było jedynie próbą ochrony jej przed jeszcze większym cierpieniem.
Przyznaje, że jedynym mężczyzną, którego naprawdę pokochała i którego nigdy nie przestała kochać, jest właśnie Cihan.
Po tych słowach zdobywa się na jeszcze większą odwagę.
Wyjawia sekret, który od tak dawna nosiła w swoim sercu.
Mówi, że dziecko, które rozwija się pod jej sercem, jest ich wspólnym dzieckiem.
Świat Cihana zatrzymuje się w jednej chwili.
Jeszcze niedawno był przekonany, że stracił wszystko, co miało dla niego jakąkolwiek wartość.
Teraz dowiaduje się, że nie tylko odzyskał kobietę swojego życia.
Dowiaduje się również, że zostanie ojcem.
Nie potrafi powstrzymać łez wzruszenia.
Obejmuje Hancer z całych sił.
Po raz pierwszy od bardzo dawna pozwala sobie uwierzyć, że los wreszcie daje im szansę na wspólną przyszłość.
Ich szczęście nie trwa jednak długo.
Z ukrycia obserwuje ich Bea.
Patrzy na tę scenę z narastającą nienawiścią.
Widzi, jak Cihan przytula Hancer.
Widzi również, że oboje odzyskują nadzieję na nowe życie.
W tej chwili czuje, że przegrywa wszystko, o co walczyła.
Przysięga sobie, że nie pozwoli im zaznać spokoju.
Nawet jeśli będzie musiała zniszczyć ich własnymi rękami.
Jeszcze tej samej nocy Hancer budzi się z przerażającego koszmaru.
Śni, że Bea rzuca się na nią z nożem.
Wbija ostrze prosto w jej brzuch.
Hancer rozpaczliwie próbuje ochronić swoje nienarodzone dziecko.
Krzyczy z całych sił.
Błaga o pomoc.
Po chwili otwiera oczy.
Uświadamia sobie, że wszystko było jedynie snem.
Jednak strach pozostaje tak realny, że nie potrafi uspokoić drżących dłoni.
Jej serce wciąż bije jak oszalałe.
Melek i Syla robią wszystko, aby przywrócić jej spokój.
Tłumaczą, że Bea przyznała się już do wszystkiego.
Śledztwo zmierza we właściwym kierunku.
Prawda wreszcie zwycięży.
Jednak Hancer wciąż nie potrafi pozbyć się złego przeczucia.
Czuje, że właśnie wtedy, gdy wydaje się, iż wszystko zaczyna się układać…
wydarzy się coś, co ponownie wywróci życie wszystkich do góry nogami.
