Kiedy Cihan zauważa jej brzuch, natychmiast domyśla się prawdy. Rozumie, że Hancer jest w ciąży.

Przerażona Hancer widzi szczęście w jego oczach, jednak nie ma odwagi wyznać prawdy. Mówi więc:

– To dziecko nie jest twoje.

Później Hancer zwierza się wujkowi Ertuğrulowi. Ze łzami w oczach opowiada mu o wszystkim. Mężczyzna przytula ją i uspokaja:

– Moja córko, nie martw się. Prędzej czy później prawda wyjdzie na jaw.

Po długiej rozmowie Ertuğrul i jego żona dochodzą do wniosku, że Cihan powinien poznać prawdę.

Zapraszają go do swojego domu. Gdy wszyscy siadają przy stole, Ertuğrul bierze głęboki oddech i mówi:

– Cihan, to ty jesteś ojcem dziecka Hancer.

Te słowa całkowicie go zaskakują. Ogarnia go jednocześnie radość, gniew i ogromne wzruszenie. Uświadamia sobie, że Hancer skłamała tylko po to, by go chronić. Ze wzruszenia w jego oczach pojawiają się łzy.”