zmarła latem 2024 roku w swoim mieszkaniu w Siedlcach. Śledczy ustalili, że do tragedii doprowadziły wielomiesięczne zaniedbania ze strony matki.

Alarmujące zgłoszenie wpłynęło do służb w nocy z 1 na 2 sierpnia 2024 roku. Informację o dziecku, które nie oddycha, przekazała znajoma matki. Na miejsce natychmiast skierowano policję oraz zespół ratownictwa medycznego. Mimo podjętej reanimacji życia 3-letniej Emilki nie udało się uratować.

Już podczas pierwszych czynności funkcjonariusze zwrócili uwagę na stan dziecka. Dziewczynka była skrajnie wychudzona i zaniedbana. Wkrótce sprawą zajęła się prokuratura, która wszczęła śledztwo dotyczące możliwego znęcania się nad osobą nieporadną ze względu na stan zdrowia.

Z ustaleń śledczych wynikało, że Emilka cierpiała na liczne schorzenia, wymagała stałej rehabilitacji oraz specjalistycznej opieki. Miała również zdiagnozowaną padaczkę. Według prokuratury matka nie zapewniała jej odpowiedniego leczenia, właściwego żywienia ani regularnych konsultacji medycznych.

Kluczowe znaczenie miały opinie biegłych lekarzy. Eksperci wskazali, że bezpośrednią przyczyną śmierci dziewczynki było nieleczone ropne zapalenie płuc. Jednocześnie podkreślili, że organizm dziecka był skrajnie wyniszczony długotrwałym niedożywieniem i brakiem właściwej opieki.

Śledczy ustalili również, że kobieta wielokrotnie pozostawiała córkę samą w mieszkaniu na wiele godzin, a czasami nawet na dłużej. W tym czasie miała spotykać się ze znajomymi i wyjeżdżać poza miejsce zamieszkania.

Sprawa wywołała ogromne poruszenie społeczne. Wielu mieszkańców nie kryło oburzenia, wskazując, że tragedii być może można było zapobiec. Pojawiły się także pytania o skuteczność systemu pomocy społecznej oraz reakcję otoczenia na niepokojące sygnały.

W kwietniu 2025 roku do sądu trafił akt oskarżenia przeciwko Klaudii G. Kobieta została oskarżona o znęcanie się ze szczególnym okrucieństwem nad nieporadnym dzieckiem oraz nieumyślne spowodowanie jego śmierci.

Sąd Rejonowy w Siedlcach skazał ją na dziewięć lat pozbawienia wolności. Obrona złożyła apelację, domagając się złagodzenia kary, jednak Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do zmiany wyroku.

W ustnym uzasadnieniu sędzia podkreśliła, że przez długi czas potrzeby dziecka były odsuwane na dalszy plan, a oskarżona koncentrowała się przede wszystkim na własnym życiu i planach.

Wyrok jest prawomocny. Sąd uznał, że wymierzona kara odpowiada zarówno stopniowi winy, jak i wyjątkowo wysokiej społecznej szkodliwości czynu.

Tragedia Emilki pozostaje jedną z najbardziej wstrząsających spraw dotyczących zaniedbania dziecka w ostatnich latach i do dziś budzi ogromne emocje w opinii publicznej.