“Zakochany Poiraz coraz częściej okazuje Nanie swoje uczucia. Pewnego wieczoru wręcza jej piękny naszyjnik. Gdy zakłada go na jej szyję, jego dłonie lekko drżą, a spojrzenie pełne jest miłości. Nana jest głęboko poruszona tym gestem, a jej uczucia do Poiraza stają się coraz silniejsze.
Widząc ich bliskość, Cansel wpada w szał z zazdrości. Postanawia upokorzyć Nanę i wręcza jej silnie żrący środek czyszczący, celowo nie informując o konieczności założenia rękawic ochronnych. Podczas sprzątania dłonie Nany zostają poparzone. Gdy Poiraz to zauważa, natychmiast zabiera ją do szpitala. W tym samym czasie do domu przybywa İclal, matka Sinana
. Sinan przedstawia Azura jako kardiochirurga, co wywołuje napiętą atmosferę. Nagle w domu pojawia się urzędnik z wydziału do spraw cudzoziemców i rozpoczyna przesłuchanie Nany oraz Poiraza. Podczas rozmowy Poiraz szczerze wyznaje Nanie swoje uczucia. Patrząc jej prosto w oczy, mówi o swojej miłości i oddaniu. Nana jest wzruszona jego słowami i czuje, że ich uczucie staje się coraz silniejsze.
Cansel, obserwując całą sytuację, zaczyna wierzyć, że ich małżeństwo naprawdę jest prawdziwe. Opracowuje więc kolejny plan. Niszczy kwasem jedyne zdjęcie ojca Poiraza, a winą obarcza Nanę. Choć Nana stanowczo zaprzecza, nikt poza Poirazem jej nie wierzy. W końcu Poiraz odnajduje ukryte przez Cansel butelki z kwasem i żąda od niej wyjaśnień.”
