Moi drodzy, powiedzcie mi szczerze, czy kiedyś zadaliście komuś bliskiemu jedno pytanie, a potem przez całą noc żałowaliście, że w ogóle otworzuliście usta?
Bo właśnie o takim pytaniu będzie dzisiejsza opowieść. Dzień dobry, tu Tomasz i jak zawsze zapraszam na kawę z serialem.
Serialu Panna młoda widzieliśmy już wielkie kłótnie porwania i sądowe pozwy. Tym razem nie trzeba było krzyku ani pięści, żeby między dwojgiem kochających się ludzi pojawiła się rysa. Wystarczyło kilka słów usłyszanych przy basenie, jedna rozmowa w altanie i jedno pytanie zadane w sypialni. Dziś opowiem wam serial Panna młoda oczami Hanchar i Cichana, małżeństwa, które przeszło razem więzienie i rozłąkę, a teraz stanęło przed cichym podejrzeniem.
Syla, żona Engina twierdzi, że jest córką Turguta de Veliolu, nieżyjącego ojca Chihama i Metina i walczy w sądzie o część spadku. Jej matką jest Esma, którą rodzina develiolu od lat obwinia o śmierć Turguta. Esma jest zarazem matką Huncher i Cemila, choć Huncher nie ma o tym pojęcia i znaj ją jako ciocię Hasred. Przed siedzibą firmy Develolu Lucy potrącił samochód prowadzony przez firmowego kierowcę. Mukadder, matka Cihana i Metina, wcześniej po cichu zaniosła do domu Syli pieniądze i kosztowności, żeby kupić sobie spokój. A Cicha dopiero teraz dowiedział się o tym, jakie skutki może mieć jej gest.
Na końcu opowiem wam, jakie jedno zdanie Cichan rzucił żonie, zanim zatrzasnął za sobą drzwi. To zdanie dotyczyło dziecka, które Huncher nosi pod sercem i zabolało ją bardziej niż jakakolwiek kłótnia. Usłyszymy też, kto zapukał na samym końcu do drzwi Esmy i jak się przedstawił.
Część pierwsza. Burza w salonie.
Zanim zajrzymy do rezydencji, muszę wam powiedzieć o czymś, co Wid zna, a bohaterowie nie. Odcinek otwiera wspomnienie Syli. Widzimy, jak jeszcze przed wypadkiem rozmawia z kierowcą i pyta go, kiedy dostanie resztę pieniędzy. Po wypadku odpowiada: “A Syla mówi mu, że ma tylko jechać i nie hamować”. Moi drodzy, zapamiętajcie tę scenę, bo przez cały ten odcinek będzie nam ciążyła jak kamień w kieszeni. My wiemy, że Cichahan nikomu nie kazał nikogo potrącić, ale Huncher tego nie wie. A teraz rezydencja. Cihan wszedł do domu jak beczka prochu. Tak to potem określiła służba. Mukadder przywitała go ciepło. Synu, witaj w domu. Ale on nie miał ochoty na powitania. Od razu zapytał, czy matka w ogóle rozumie, do czego doprowadziła. Ile razy jej powtarzał, żeby się nie wtrącała. Ile razy mówił, że sam to załatwi. A ona poszła do matki tej dziewczyny z pieniędzmi. Mukadder tłumaczyła się, że chciała ich tylko chronić. Huncher, żona Tiichana, która spodziewa się dziecka, poprosiła męża łagodnie, żeby się uspokoił i porozmawiał spokojniej, ale Cihan tylko machnął ręką. Jaki spokój, skoro stało się, co się stało? Powiedział matce zdanie, które zabrzmiało jak wyrok. Łapówkę daje ten, kto chce przykryć swoją winę. Po co dawać tej kobiecie pieniądze, jakbyśmy byli winni? I zaczął wyliczać spokojnie, ale z zaciśniętymi zębami groźba, pieniądze kłónie z celą przed firmą, tuż przed wypadkiem [parsknięcie] słowa powiedziane w gniewie, kiedy człowiek sam nie wie co mówi. Wszystko to, jak powiedział, druga strona może wykorzystać jako dowody. Sami podajemy im te dowody, mówił, i sami strzelamy sobie w kolano. Jedyną dobrą wiadomością były zeznania kierowcy. Kierowca powiedział, że w czasie jazdy patrzył w telefon, a dziewczyna nagle wyszła mu przed maskę. Czyli wypadek. Ktoś zapytał, czy Syla złożyła skargę. Nie, odparł Chihan, ale nastawili przeciwko mnie Engina. Engin, adwokat i dawny przyjaciel Cichana, przeszedł teraz otwarcie na stronę żony. Na koniec Cichahan rzucił matce coś, czego syn nie powinien mówić matce, że to ona wyrządza im największą szkodę. Huncher podeszła do niego i cicho powiedziała, żeby zgiął marynarkę i się położył, bo cały jest spokony. A on odpowiedział, że to oni powinni się pocić ze strachu, a poci się on i że każdemu z osobna wystawi rachunek. Zapamiętajmy, Cicha wrócił do domu, nie tylko zły na Syle i Esmę, ale i na własną matkę, a Hancher stała obok i próbowała ostudzić ten ogień.
Część druga. Mężczyzna, który nie chce być sam.
Kiedy zamknęły się za nimi drzwi sypialni, Cichahan wreszcie powiedział, co go naprawdę gryzie. Opowiedział Huncher, że latami szukał tej kobiety, Esmy, wszędzie, a teraz nagle stanęła przed nim w szpitalu i jeszcze mu się postawiła. Zarzuciła mu, że ją nęka. Ty zabiłaś człowieka. Powtarzał Cicha. Tak jakby wciąż mówił do niej. Zabiłaś mojego ojca. Czy na darmo siedziałaś w więzieniu? I wtedy padło zdanie, które jeszcze tego samego wieczoru wróci do Huncher jak echo. Tacy ludzie nie powinni mieć nawet prawa oddychać. Huncher. Moi drodzy, proszę was, zatrzymajcie się przy tym zdaniu. Huncher usłyszała je od męża, z którym przeżyła tyle i usłyszała je o kobiecie, którą Cihan uważa za zabójczynię ojca, a która naprawdę jest jej matką. Ona tego nie wie. My wiemy i dlatego to zdanie brzmi dla nas podwójnie strasznie. Huncher poprosiła go, żeby tak nie mówił, żeby dalej szedł prostą drogą, a Cicha odpowiedział, że jeśli tak dalej pójdzie, to z tej drogi zejdzie, że ta kobieta znowu rzuciła się na ich rodzinę jak sęp, a teraz wciska między nich swoją córkę. Potem przyszła kolejna Engina. Cihan nie rozumiał, jak rozsądny człowiek mógł tak nagle zmienić front. Engin powiedział mu podobno prosto w twarz, że stoi po ich stronie. Han przyznała, że dż nim nie spodziewała. Aicha wyznał jej coś bardzo osobistego. Kiedy spojrzał Enginowi w oczy, przypomniał sobie ojca. Turgut patrzył dokładnie tak samo. Matka i córka, mówił Cihan zatruwają mężczyzn, znajdują ich słabe miejsca i potem pociągają za sznurki jak lałasz marionetki. I zakończył gorzko. Matka po jednej stronie, brat nie wiadomo gdzie. Jeśli jestem cicha deolu, wygram tę wojnę sam. Wtedy Huncher powiedziała mu najpiękniejsze słowa tego odcinka. Nie jesteś sam. My jesteśmy. Nie wiem na co się przydamy, ale jesteśmy przy tobie i nigdy cię nie zostawimy. Mówiła widźbie mnogiej, moi drodzy, ona i dziecko pod jej sercem. Poprosiła go, żeby się uspokoił, bo ten gniew go niszczy, że osacza mężczyznę, którego kocha i zamienia go w kogoś, kim nie jest. Cihan zaprotestował, że nikim się nie zamienia i że gdyby nie ta zemsta w środku, nie przeżyłby. A Huncher przypomniała mu, że jego największą siłą jest litość i sumienie, że jest najbardziej miłosiernym człowiekiem na świecie. Cicha przyznał, że ma sumienie, ale dodał coś, co zabrzmiało jak ostrzeżenie. Jeśli ktoś spróbuje skrzywdzić tych, których kocha, wtedy nie będzie już cicham miłosiernym. Później Hansi siedziała z igłą i przyszywała guzik do ubranka Emira, synka Deri westchnęła, że chciałaby tak samo zdjąć z męża wszystkie jego zmartwienia. A Cichahan powiedział, że ona sobie z tym nie poradzi. On sam utnie te sprawę u korzenia. Zapamiętajmy, Hancher obiecała mężowi, że nie zostawi samego, ale w jej pamięci zostały też dwa zdania. Że tacy ludzie nie powinni oddychać i że wszystko trzeba uciąć u korzenia.
Część trzecia. Co Deria usłyszała przy basenie.
Teraz musimy cofnąć się kawałek. Deria, bratowa Huncher, była żona jej brata Cemila. Mieszka z synkiem Emirem w starym domu na terenie posiadłości. Lubi wiedzieć wszystko. Pierwsza tego dnia w kuchni rezydencji szeptano, że samochód, który potrącił Sylę należał do firmy, a kierowca był firmowym kierowcą. Že dlatego Syla i jej matka oskarżają Cicha Hana, że niby to on miał kierowcę nasłać. A przy basenie Mukadder rozmawiała z synem. Mówiła, że ledwie pozbyli się matki, a już córka spadła im na głowę, że wyrzucisz je drzwiami, to wejdą kominem. Że trzeba znaleźć dla nich ostateczne rozwiązanie, że to matka jest dla Syli doradczynią. A cała ta historia o tym, że Esma niby nie wiedziała o planach córki, to gra w dobrego i złego policjanta. I na koniec padło to zdanie, od którego wszystko się zaczęło. Musimy się od nich ostatecznie uwolnić, synu. I właśnie wtedy Deria wyszła zza rogu z Emirem. Mukadder zauważyła, że się przestraszyła. Deria zaprzeczała. Mówiła, że po prostu się zdziwiła. Potem Deria została sama i biła się z myślami. Mówiła do siebie, że tylko Pan Bóg i ona wiedzą, co się stało, że musi to powiedzieć Huncher, że nie, nie może, bo w domu i tak wszędzie się pali i że jednak nie wytrzyma. Moi drodzy, kto zna Derię, ten wie, jak ta walka musiała się skończyć. Zadzwoniła do Huncher i wołała ją do Altany. Huncher tłumaczyła się, że jest bardzo zmęczona. Ale Deria nie dawała za wygraną. W altanie Deria najpierw zapytała, czy to prawda, że Sylę potrącił samochód firmy. Huncher potwierdziła i powiedziała, że Esma uwzięła się na Cichana. Wtedy Deria zaczęła ostrożnie, że może ta kobieta mówi prawdę. Przecież skąd mamy wiedzieć? Hancher od razu ją uciszyła. Nie chcę tego słyszeć bratowo. Ale Deria mówiła dalej, że była z Emirem przy basenie, że Cihan i Mukadde siedzieli tam i szeptali, że planowali jak się pozbyć Syli i jej matki. Słyszałam, przysięgam, słyszałam na własne uszy i widziałam na własne oczy. Huncher odpowiedziała jedyne co mogła. Cicha nigdy by czegoś takiego nie zrobił. Deria spojrzała na nią i zapytała: “A czemu nie? Przecież tamci zabili jego ojca. Myślisz, że daj im jeszcze premię zamiast się zemścić? Ja bym na jego miejscu nigdy nie dała. Zapamiętajmy. Deria powtórzyła Huncher słowa usłyszane przy basenie, a Huncher stanęła w obronie męża. Tylko, że to ziarno już zostało posiane.
Część czwarta. Huncher w ciemności.
Moi drodzy, teraz zaczyna się dla mnie najważniejsza część tego odcinka. Huncher wróciła do swojego pokoju, zgasiła światło i usiadła. Nic nie robiła, tylko w jej głowie zaczęły wracać zdania, jedno po drugim. Tacy ludzie nie powinni oddychać. Nie poradzisz sobie, Huncher, utnę u korzenia. Planowali, jak się pozbyć Syli i jej matki. Przecież zabili jego ojca. Huncher mówiła do siebie, że gdyby chodziło tylko o słowa bratowej, nie przejmowałaby się tym. Ale przecież Mukadder poszła do Syli i ją rozdrażniła. Potem Syla przyszła do firmy, a potem firmowy samochód ją potrącił. Wszystko składało się w jedną układankę. Pytała Boga, czy Cicha naprawdę mógłby ulec gniewowi i zrobić coś takiego. Głowa jej pękała i nagle przerwała samą siebie. Co ja robię? Nie mogę podejrzewać mężczyzny, którego kocham. Ja w tej chwili naprawdę podejrzewam własnego męża. Teraz pozwólcie mi na chwilę mojej wyobraźni. Tak to sobie wyobrażam, że Huncher siedzi w tym ciemnym pokoju z ręką na brzuchu i że rozmawia nie z Cichaem, tylko z dzieckiem, że przeprasza je za swoje myśli, bo przecież to jest ojciec tego dziecka, człowiek, który tyle razy ją ratował. To tylko moja wyobraźnia, moi drodzy. W serialu tego nie ma, ale wierzę, że takie właśnie myśli chodziły jej po głowie. Do pokoju wszedł Cicha. Zdziwił się, że Huncher siedzi po cienku i zapytał, czy wszystko w porządku. Odpowiedziała, że po prostu odpoczywa. stała, żeby przynieść sobie wody. Cicha chciał pójść za nią, ale powiedziała, że lekarz kazał jej się trochę ruszać. Wyszła i wróciła z pustymi rękami. Cihan zapytał: “A ta woda?” “Woda? Rzeczywiście, zapomniałam. Moi drodzy, kobieta, która wychodzi po wodę i wraca bez niej, myśli o czymś zupełnie innym. Cihan to zobaczył od razu. Hancher zaczęła się krzątać przy łóżku. Chciała odchylić narzutę. Cichan poprosił, żeby zostawiła tą narzutę i z nim porozmawiała. Powiedział, że od wieczora jest jakaś dziwna, że nie patrzy mu w oczy, że ucieka wzrokiem. Zapytał nawet, czy to brat Metin coś jej powiedział. Nikt nic nie powiedział. Odpowiedziała Huncher. Nikt nic nie zrobił. Chcę się tylko położyć. Muszę posłuchać samej siebie. Ale Cihan nie ustępował. przypomniał jej, że rozumie ją z jednego spojrzenia, że coś ukrywa, to widać. A gdy nalegał dalej, z Huncher wyrwało się zmęczone zdanie, że może te wszystkie kłopoty on sam sobie stwarza. Zapamiętajmy, Huncher próbowała przemilczyć swoje podejrzenie, ale w małżeństwie, w którym jedno czyta drugie z oczu, milczenie krzyczy najgłośniej.
Część piąta. Pytanie, które zraniło.
I wtedy Huncher zrobiła to, co od kilku godzin w niej narastało. Zapytała wprost. Bratowa was słyszała. Powiedziała: “Rozmawiałeś z matką przy basenie. Mówiliście, że trzeba się pozbyć Syli i jej matki. Wiem jak bardzo nienawidzisz tamtej kobiety i Syli też. Ale jeśli dasz się ponieść nienawiści i popełnisz błąd, nigdy w życiu nie uwolnimy się od wyrzutów sumienia.” Cihan patrzył na nią i nie wierzył własnym uszom. Czyli próbujesz mi powiedzieć, że to ja kazałem spowodować ten wypadek? Huncher próbowała to złagodzić, że chce się tylko upewnić, czy nie stracił nad sobą panowania i zadała ostatnie pytanie cichutko. Nie zrobiłeś tego, prawda? Moi drodzy, ja wiem, że Hanchesz zadała to pytanie z lęku, a nie ze złości, ale są pytania, które ranią bardziej niż oskarżenia. Cicha zapytał, jak w ogóle mogła pomyśleć, że on to zrobił. powiedział, że była jego jedynym schronieniem, a teraz wystarczyło jej, że ktoś coś usłyszał i już uwierzyła. Mówisz, że jesteś przy mnie, rzucił. I wtedy padło zdanie, które obiecałem wam na początku. Tak będziesz wychowywać nasze dziecko, Huncher. Przy pierwszej lepszej sprawie od razu oskarżesz jego ojca. Huncher próbowała się bronić. Cihan, nie to powiedziałem. Proszę cię, źle mnie zrozumiałeś, Cichahan. Ale on już wychodził. Drzwi się zamknęły, a ona została sama w pokoju, w którym jeszcze przed chwilą siedziała po ciemku. Pozwólcie mi na drugą i ostatnią chwilę mojej wyobraźni. Tak to sobie wyobrażam, że Cichahan wychodzi na dwór do ogrodu i staje przy tym samym basenie, przy którym rozmawiał z matką. Słyszy własne słowa, że wygra tę wojnę sam i nagle rozumie, że właśnie został sam, choć wcale tego nie chciał. To moja wyobraźnia, nie scena z serialu. Ale tak właśnie widzę tego człowieka tej nocy. Zapamiętajmy. Hancher zapytała, porque się bała. Cicha odszedł, bo poczuł, że nawet ona w niego zwątpiła.
Część szósta. Mukadder wie wszystko.
Prezydencji Develiolu nic nie zostaje w czterech ścianach. Mukadder usłyszała krzyki i wyszła na korytarz. Zawołała syna, ale Cichahan już zniknął. zapytała co się stało i padła złośliwa uwaga, że okazuje się iż nie tylko Syla podejrzewa jej syna jego własna żona myśli to samo. Mukadder nie mogła w to uwierzyć zapytała Huncher, czy naprawdę zwątpiła w cichana. Huncher odpowiedziała, że on źle ją zrozumiał, że tylko przez moment się zawahała i wtedy Mukadder powiedziała coś, co warto zapamiętać, bo mówiła to kobieta, która sama ma niejedno na sumieniu, że Cichahan nienawidzi tamtej kobiety i jej córki. No to co? Ona też ich nienawidzi. Kiedy zobaczyła tę diablicę, z trudem powstrzymała się, żeby nie złapać jej za gardło. Ale czy targnąć się na czyjeś życie to taka prosta sprawa, córko? Padło w tej rozmowie także gorzkie spostrzeżenie, że zlecić coś komuś jest łatwiej niż zrobić to samemu. Że wystarczy rzucić przynętę i znaleźć głupca, który zrobi to za ciebie. Hancher powtarzała, że nie chciała zranić męża, a Mukadder zamknęła sprawę po swojemu. Co się stało, to się nie odstanie. Przeprosisz ci Hana i udobruchasz go. Ja już nie mam siły na żadne niepokoje w tym domu. Sama widzisz, ile mamy kłopotów. Moi drodzy, popatrzcie na ironię tej sceny. To przecież Mukadder mówiła przy basenie o tym, że trzeba się ostatecznie uwolnić od Syli i jej matki. A teraz to ona tłumaczy synowej, że jej syn nigdy by nikogo nie skrzywdził. Późną nocą Hancheb napisała wiadomość do cioci Hasred. Dla nas to Esma, jej prawdziwa matka. Esma od razu oddzwoniła i usłyszała, że głos Huncher jest dziwny. Zapytała, czy płakała. Huncher powiedziała tylko, że nie jest dobrze i nie wie czy jeszcze kiedyś będzie. Esma nie znając przyczyny pocieszała ją jak każda matka, że to pewnie ciąża, że uczucia się wtedy chuśtają, że niedługo weźmie maleństwo na ręce i wtedy cały świat będzie jej. Hancher odpowiedziała, że gdyby ona wiedziała jak dobrze jej zrobiła ta rozmowa, że po niej zrobiło się jej lżej na sercu. A Esma poprosiła, żeby dzwoniła zawsze, kiedy jest jej ciężko, o każdej godzinie. Ale gdy rozmowa się skończyła, Huncher znowu została sama ze swoim pytaniem. Gdzie jesteś Cichahan? Boże, co ja zrobiłam? Oskarżyłam własnego męża. On mi tego nigdy nie wybaczy. Zapamiętajmy. Mukadder kazała Huncher przeprosić. Esma przez telefon dała jej ciepło, którego nie dostała od nikogo w rezydencji, a Huncher przez całą noc żałowała jednego pytania.
Część siódma. Krótko o tym, co działo się obok.
Na koniec bardzo krótko o innych, bo dziś zostajemy przy Huncher i Cichanie. Engin poszedł do Beren adwokatki Sylii. Opowiedział jej o wypadku i o tym, że przed wypadkiem był świadkiem wielkiej kłótni Cichana z Sylą w firmie. zapowiedział, że w razie potrzeby złoży zeznania. Potem zadzwonił do Sylii, ale ona poprosiła, żeby się w to nie mieszał, bo to nie jego wojna. Esma opiekowała się Sylą, która ma obolałe ramię. karmiła ją i wspominała, jak Syla była maleńka, kiedy oddała ją do zakładu. A gdy Syla zapytała, z kim matka rozmawiała w nocy przez telefon, Esma powiedziała, że z przyjaciółką, a przecież po drugiej stronie słuchawki była Huncher. W myślach Esmy wygrzmiało pragnienie, żeby wszystkie jej dzieci, Huncher, Cemil i Syla, wreszcie poznały się nawzajem. W rezydencji Sinem żona Metina rozmawiała z mężem Tonem, jakiego dawno u niej nie słyszeliśmy i dała do zrozumienia. że wie o jego wcześniejszych kontaktach z Cylą. Meting kazał jej raczej pomyśleć, jak odzyskać serce córki, małej miny. Deria z kolei z pomocą przerażonej Gursum, gospodyni rezydencji urządziła o świcie rozmowy kwalifikacyjne z kandydatkami na pomoc domową w swoim domku. I ostatnia scena, którą wam obiecałem. Do drzwi Esmy zapukał mężczyzna. Pani to pewnie Esma powiedział. Esma zapytała, kim jest Metin de Veliolu, brat Syli. Zapamiętajmy, kiedy Hancher i Cihan stracili do siebie zaufanie, Metin poszedł prosto do drzwi kobiety, której cała rodzina nienawidzi.
Okiem doświadczenia:
Moi drodzy, ja mam już swoje lata i wiem jedno. Małżeństwo rzadko pęka od wielkiego ciosu. Częściej pęka od małej szczeliny, w którą wcieka woda. Ktoś coś usłyszał, ktoś coś powtórzył, ktoś zapytał: “Nie w porę”. Hancher nie chciała zranić Cichana. Chciała tylko usłyszeć od niego, że nic nie zrobił. A Cicha, który tyle razy w życiu był oskarżany niesłusznie, usłyszał w jej pytaniu głos wszystkich, którzy kiedyś mu nie wierzyli. Moja żona powiedziała mi kiedyś po jakiejś naszej głupiej sprzeczce, że najgorsze nie są słowa, tylko cisza, która przychodzi po nich, że jeśli ktoś pierwszy przeprosi, to cisza nie zdąży zapuścić korzeni. Myślę o tym patrząc na Hunchel w tym ciemnym pokoju. Ona ma dobre serce, Cicha też. A wokół nich są ludzie, którym ta rysa bardzo się przyda.
Podsumujmy:
Cihan wrócił do rezydencji wściekły, bo Syla i Esma oskarżają go o zlecenie wypadku, a pieniądze od Mukadder mogą posłużyć za dowód. Hancher prosiła go, żeby się uspokoił i obiecała, że nie zostanie sam. Teria podsłuchała przy basenie rozmowę o tym, że trzeba się ostatecznie uwolnić od Syli i jej matki i powtórzyła to Huncher w altanie. Hancher siedziała po ciemku, biła się z myślami, a potem zapytała męża wprost, czy tego nie zrobił. Cicha poczuł się zdradzony, zapytał, czy tak będzie wychowywać ich dziecko i wyszedł. Mukadder kazała synowej przeprosić. Esma pocieszyła córkę przez telefon, a Huncher żałowała swojego pytania. Na koniec Metin stanął przed drzwiami Esmy i przedstawił się jako brat Syli.
