” Ciche zbliżenie w rezydencji. Hancer próbuje przełamać lodowatą atmosferę, a drobny wypadek zbliża ją do Cihana.
— Jeśli nie będę przeszkadzać w pracy, mogę tu popracować? Nudzę się w tym pokoju — zapytała cicho Hancer, wchodząc do gabinetu.
— Możesz usiąść, gdzie chcesz — odpowiedział Cihan, nie podnosząc wzroku znad dokumentów.
Niezręczny nieład w gabinecie
— Przepraszam, porozrzucałam swoje rzeczy wszędzie, jakby dom był mój. Och, jestem naprawdę zaskoczona — szepnęła po chwili dziewczyna, zbierając rozrzucone notatki.
— Co to za bałagan? — mruknął pod nosem Cihan, dostrzegając poruszenie w pokoju.
— Mogę pomóc, jeśli chcesz — zaoferowała natychmiast Hancer, widząc, że mężczyzna również walczy z dokumentacją.
— Nie trzeba, zajmę się tym. Słuchaj, już się tym zająłem — odparł chłodno, próbując zachować profesjonalny dystans.
Drobny wypadek i ukryta czułość
Hancer nie zamierzała jednak tak łatwo ustąpić.
td4729
— Nie bądź uparty — powiedziała z lekkim uśmiechem, podchodząc bliżej. — Podniosę Twoje włosy i nie będę ich splątać.
Wtedy doszło do niefortunnego potknięcia. Hancer uderzyła się lekko w głowę o kant regału, wywołując natychmiastową reakcję Cihana, w którego oczach chłód w jednej chwili ustąpił miejsca głębokiej trosce.
— Nie przejmuj się, to naprawdę mała dziura. Udało im się. Nie przejmuj się, po prostu odpuść. Gotowe — mówiła zmieszana Hancer, próbując ukryć ból.
— Czy dotknęło to twoją głowę? To stała się jaskinia, mam na myśli — zażartował miękko Cihan, sprawdzając ostrożnie miejsce uderzenia. — A co z tą piękną?
Napięcie i bliskość stały się dla obojga zbyt trudne do zniesienia. Hancer odsunęła się gwałtownie, czując, jak jej serce zaczyna bić szaleńczo.
— Nie pasuje mi to. Wrócę do pracy. Sprawdzę jedzenie. Ty… spójrz na swoje jedzenie — rzuciła nieskładnie na pożegnanie, uciekając z gabinetu, by ukryć płonące policzki.”
